เธอไม่เคยเป็นฝ่ายที่โทรมาหา
เธอไม่เคยจะแอบสบตาสักวัน
เธอน่ะเพื่อนคนนึง…เท่าที่ให้กันแต่ดันคิดลึกไปไกล
เธอแค่คุยเวลาทะเลาะกับเขา
เธอให้เราเป็นแค่ตัวคั่นเวลา
ฉันนี่ไงก็เจ็บ มันสมน้ำหน้าที่แอบมาเข้าข้างตัวเอง

*เซ็ง…จะหลอกตัวเองอย่างนี้อีกนานเท่าไร
ก็ยังไปฝืนดันทุรัง ยังไปคิดจริงจัง ไม่คิดยับยั้งชั่งใจ

**สั่งใจอย่าไปดิ้นรนให้คนไม่รักกัน(ไม่รักกัน)
ทำเท่าไหร่เธอก็ไม่รักกัน(ไม่รัก)
เติมเท่าไหร่ไม่เต็ม รักเท่าไหร่ให้พอ ได้แต่รอจนมันท้อใจ
ยังดิ้นรนให้คนไม่รักกัน มีแค่เจ็บอยู่อย่างนั้น…
มันเหมือนยิ่งพยายาม ก็ยิ่งทรมาน
จะดิ้นรนได้นานเท่าไรยังไม่รู้..เลย

เขาไม่รักไม่เก็บไม่จำใส่หัว
เขาไม่รักยังแอบไปฝันกลางวัน
มันชอบไปงมงาย คิดว่ารักกัน ไม่ทัน..ได้ห้ามตัวเอง

สั่งใจอย่าไปดิ้นรนให้คนไม่รักกัน
ทำเท่าไหร่เธอก็ไม่รักกัน
เติมเท่าไหร่ไม่เต็ม รักเท่าไหร่ให้พอ ได้แต่รอจนมันท้อใจ
ยังดิ้นรนให้คนไม่รักกัน มีแค่เจ็บอยู่อย่างนั้น…
มันเหมือนยิ่งพยายาม ก็ยิ่งทรมาน
จะดิ้นรนได้นานเท่าไร

มองเธอแอบอิงเขาข้างกาย
หัวใจละลายจะตายอยู่ตรงนี้
ไม่เคยเจียมตัวเองได้สักวัน
ก็ใจมันยังคงดื้อรั้นทุกที
หายใจยังเป็นเธอ แต่เธอหายใจยังเป็นใคร ยิ่งคิด..ยิ่งเจ็บ

อย่าไปดิ้นรนให้คนไม่รักกัน ทำเท่าไหร่เธอก็ไม่รักกัน
เติมเท่าไหร่ไม่เต็ม รักเท่าไหร่ให้พอ ได้แต่รอจนมันท้อใจ
ยังดิ้นรนให้คนไม่รักกัน มีแค่เจ็บอยู่อย่างนั้น…
มันเหมือนยิ่งพยายาม ก็ยิ่งทรมาน
จะดิ้นรนได้นานเท่าไรยังไม่รู้..เลย