มีนาคม 12th, 2010 by เด็กชายธีรภัทร ปานวงษ์

ท้องฟ้านั้นยังมีวันที่เปลี่ยนสี

เพื่อนคนนี้ต้องมีวันที่ห่างหาย

ถึงวันนี้ต้องอำลาจากกันไป

ความห่วงใยจะให้เราคิดถึงกัน

อย่าร้องไห้เมื่อเพื่อนต้องเดินจาก

ความพลักพลากไม่ทำให้เราห่างเหิน

ความเป็นเพื่อนของเรายังเหมือนเดิม

มีแต่คอยเพิ่มเติมมันลงไป

ไม่มีใครอยากให้ถึงวันนั้น

วันที่เพื่อนเรานั้นต้องห่าเหิน

สัญญานะความเป็นเพื่อนต้องเหมือนเดิม

จะไม่ลืมที่เดิม ๆ ที่มีเพื่อนและเราตลอดไป